Strony: [1]   Do dołu
  Drukuj  
Ten temat nie był jeszcze oceniany!
Oceń ten temat! Ocena:
Autor Wątek: Janusza Skowrońskiego Nowe Tajemnice Lubania  (Przeczytany 3944 razy)
0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.
Konto usunięte
*

Punkty: +0/-1
Offline Offline

Płeć: Mężczyzna
Wpisy: 752
Znajomi: 2
Dodaj do Dodaj do listy Znajomych


« : 15 Wrzesień, 2010, 10:40:40 »

W niedzielne popołudnie, na lubańskim stadionie kartingowym, odbył się doroczny festyn z okazji Dnia Piłkarza. Zajęciom rekreacyjno-sportowym skierowanym do wszystkich przybyłych, bez względu na wiek, towarzyszyły atrakcje o charakterze kulturalnym. Jedną z nich była niewątpliwie promocja książki Janusza Skowrońskiego „Łużyce nieznane. Tajemnice Lubania”.
Gorąco polecam Czytelnikom naszego portalu wspomnianą publikację. Książkę czyta się bowiem „jednym tchem”. Ot po prostu nie sposób się przy niej nudzić. Poniżej prezentuję kilka jej fragmentów wierząc, że rzeczone zachęcą wielu spośród lubanian do odwiedzenia miejscowych księgarni.


(o lubańskiej fotografii – z rozdziału „Spójrzcie na mnie!”)
Kiedy Daguerre i Talbot ogłaszają światu swoje prace nad uzyskiwaniem obrazów fotograficznych jest rok 1839. W tymże samym sir John Frederick Herschel używa po raz pierwszy w świecie terminu „fotografia”. W Lubaniu na Dolnym Śląsku, Hermann Pfeiffer, pochodzący z rodu płócienników, którego tradycje rzemieślnicze sięgają 1670 roku, ma 9 lat i powoli sposobi się do zdobycia jakiegoś konkretnego zawodu. Zdaniem ojca ma nim być introligatorstwo. Ale w połowie XIX wieku Hermann wyjeżdża do Berlina i tam u Heinricha Grafa uczy się podstaw czegoś zupełnie innego, co dopiero zaczyna fascynować świat. Jest nią fotografia. Wraca do Lubania, kupuje kawałek ziemi w mieście i buduje dom. W nim najważniejszym pomieszczeniem staje się nowoczesne fotoatelier. Nad zakładem powstaje część mieszkalna. Jest rok 1863.
Interes idzie świetnie, pracy nie brakuje, bo ludzie, zafascynowani nową techniką zatrzymywania na moment upływającego czasu, chcą się fotografować. Gdy w roku 1918 Hermann umiera, firmą kieruje od lat jego syn Otto. To jemu zakład zawdzięcza ponowny rozkwit. Otto przeprowadza szczęśliwie firmę przez lata inflacji, a że nie brak mu zapału do pracy, najstarsza firma fotograficzna szybko uzyskuje sławę i rozgłos. Otto udziela się w lokalnych władzach związków rzemieślniczych, na prestiżowych zawodach strzeleckich wielokrotnie zostaje królem kurkowym, co z dumą prezentuje na fotografiach, wykonywanych oczywiście we własnym zakładzie.
Otto ma trzech synów - Ericha, Heinza i Alfreda. Ten ostatni zostanie po latach burmistrzem Czerniawy-Zdroju. Z kolei synem Alfreda będzie Eckhardt, urodzony w Lubaniu, do niedawna zarządzający potężnym imperium komputerowym, jakim jest amerykański Compaq. O Ekhardzie jeszcze niedawno rozpisywano się, że był najbogatszym Niemcem za oceanem. On sam z niemieckimi kuzynami kontaktów nie utrzymuje. Jak to w rodzinie, zdarza się…

***
(z rozdziału – „Tajemnica gauleitera”)
Zachowany egzemplarz lubańskiej gazetki zakładowej nosi datę 18 sierpnia 1942 roku. Nic w tej dacie nie jest przypadkowe - zakłady naprawcze kolei (Deutsche Reichsbahn - Ausbesserungswerk Lauban) obchodzą właśnie 75-lecie istnienia. Jubileuszowemu wydarzeniu poświęcony jest cały, okazjonalny numer pisma. Dyrektor zakładu, Schattouer, zaprasza do Lubania człowieka, który za tydzień także będzie świętował swoje urodziny, dokładnie czterdzieste. Od półtora roku jest gauleiterem Dolnego Śląska. To Karl Hanke, rodowity mieszkaniec Lubania, protegowany Hitlera, który szybko wspiął się po szczeblach politycznej kariery w NSDAP. Gauleiter przybywa do zakładu w towarzystwie dr. Witte, prezydenta Dyrekcji Kolei Rzeszy, wysokich dygnitarzy państwa, rządzącej partii NSDAP i wojska.
Uroczystości odbywają się w głównej hali napraw lokomotyw, specjalnie na tę okazję przystrojonej. Liczne flagi ze swastykami tworzą po obu stronach otoczenie centralnej sceny z „ołtarzem”, na którym umieszczono popiersie wodza III Rzeszy. Hitler dosłownie „tonie” w kwiatach. Całość wzbogacają drzewa w donicach i kolejne flagi ze swastyką. Powitania, życzenia, przemowy. Hanke znajduje czas i przechadza się po zakładzie. Podkreśla, że zna tu każdy kąt, niemal dosłownie. Przecież jego ojciec, Robert, który był kolejarzem, maszynistą lokomotyw, przyprowadzał je tu do okresowych przeglądów i napraw. Bywało, że młody Karol towarzyszył w tym ojcu. Rodzina Hanke mieszkała po drugiej stronie kolejowych torów, na Greiffenberger Strasse, dziś Warszawskiej, tuż przed mostem na Kwisie. Gdy maszyniście urodził się syn, Hanke zajmowali mieszkanie w domu pod numerem 18a, po kilku latach - jak podaje książka adresowa Lubania z 1912 roku - rodzina przeniosła się pod numer 5 na tej samej ulicy, do mieszkania większego. Okoliczne domy na Greiffenberger Strasse od chwili wybudowania służyły lubańskim kolejarzom i pracowników zakładów naprawczych.
Podczas odwiedzin gauleiter przypomina sobie głośno, jak spędzał dzieciństwo bawiąc się z innymi dziećmi kolejarzy. Zapamiętał szczególnie sierpień 1914 roku, gdy w trakcie festynu na Kamiennej Górze nadeszła wiadomość o wybuchu wojny a ich ojcowie w jednej chwili stali się zatroskani i poważni. Hanke przechadza się wzdłuż kolejnych stanowisk pracy.
- Jak wiele tu przez te lata zmieniło się i udoskonaliło! - zauważa.
Odnajduje znajome twarze, przystaje, rozmawia. Zapytany o dzieci, jeden ze starszych już robotników oznajmia, że właśnie dostał wiadomość z frontu o śmierci syna.
Hanke propagandowo podkreśla niezawodność pracy wszystkich zakładów kolejowych w III Rzeszy, by podróżni mogli podróżować bezpiecznie. Padają przy tym frazesy o obowiązkach wszystkich wobec Führera i Narodu. Później gra zakładowa orkiestra, obowiązkowo posiadająca w swoim repertuarze marsze. Jubileuszowe uroczystości powoli dobiegają końca. To ostatnia, oficjalna i odnotowana wizyta gauleitera w swoim rodzinnym mieście.
***
(z rozdziału - Klasztor żeński obejrzałem... )
Czy pod Lubaniem są skarby? To pytanie jeszcze i dziś pada bardzo często. Lubań, miasto znacznie zniszczone wiosną 1945 roku, wciąż kryje szereg tajemnic i niewyjaśnionych zagadek. By ustrzec się przekłamań i plotek, posłużmy się odnalezionymi dokumentami, relacjami i sprawozdaniami, które uchodzą za wiarogodne. A przynajmniej były. I to w czasach, gdy je składano.
Wszystkie one zostały złożone na piśmie jeszcze w latach 1949-1950 (a więc czasie, gdy centrum miasta było jeszcze jedną wielką ruiną) przez różne osoby (Polaków, Niemców), bezpośrednich świadków. Pochodzą one z archiwalnych zasobów tzw. Przedsiębiorstwa Poszukiwań Terenowych, organizacji wyszukującej tuż po wojnie na Dolnym Śląsku wszelkich dóbr o materialnym znaczeniu.
W piśmie Okręgowego Inspektoratu Ochrony Skarbowej z dnia 11.04.1949 r.(APWr PIGM sygn. 50, k. 64) do PPT znajdujemy pierwsze dokumenty ze sprawy nr 296/I 49: Okręgowy Inspektorat Ochrony Skarbowej przesyła w załączeniu dwie informacje dotyczące kosztowności rzekomo znajdującej się pod gruzami klasztoru w Lubaniu (...).


Informacja 1.
Prowadząc na terenie Zgorzelca wywiad w dniu 5.02.1949 r. dowiedziałem się, że w Lubaniu przy ul. Południowej na terenie (obecnie w gruzach) Klasztoru Magdaleny Pokutnicy jest studnia głęboka około 80 m, z której można było wejść do tunelu podklasztornego. Wejście ze studni do tunelu jest dobrze zamaskowane. We wspomnianym tunelu ma być ukryty przez Niemców duży majątek.
A. Dąbrowski
T. Walendowski

Na terenie Lubania w podziemiach Klasztoru Magdaleny ma być zamurowany skarb Goeringa, o którym wiedziała dokładnie przeorysza zakonu, która prawdopodobnie nie żyje.
Binek Marian

(APWr PIGM sygn. 50, k. 67 - wyciąg z informacji, brak daty, wpłynęło do PPT 14.05.1949).

Informacja 2.
Protokół z dnia 16.03.49 r. z przesłuchania ob. Pielka Bolesław zamieszkały w Pieńsku (...) w sprawie wiadomości o ukrytym skarbie (4 samochody kosztowności za złota ukryte w Lubaniu).
We wrześniu dowiedziałem się od mego kolegi ob. Wrzos Józef, którego miejsca zamieszkania obecnie nie znam o ukrytym skarbie w Lubaniu. Kolega mój miał informację od umierającego Niemca, który był naocznym świadkiem chowania skarbu. W 1945 r. przyjechały do Lubania 4 samochody ciężarowe i koło więzienia w/w skarb, który następnie został schowany w podziemnym korytarzu. Miejsce, w którym jest skarb ukryty mogę wskazać, jest to ul. Bolesława Chrobrego.(...)
(APWr PIGM sygn. 50, k. 63.)

Janusz Skowroński udzielił również obszernego wywiadu w TV telewizja lubańska.

                                                                        Autor:Arkadiusz Słowiński
                                                                        Oprac. Sławomir Piguła

Zgłoś do moderatora   Zapisane
Strony: [1]   Do góry
  Drukuj  
 
Skocz do:  

Pokrewne Tematy
Temat Zaczęty przez Odpowiedzi Wyświetleń Ostatnia wiadomość
Nowe połączenia kolejowe z Lubania Bieżące wiadomości Leo 1 4076 Ostatnia wiadomość 05 Luty, 2009, 15:03:11
wysłane przez MooseDlb
Nowe wysypiska,nowe śmieci,kolejne problemy z nielegalnymi odpadkami Bieżące wiadomości Leo 1 5764 Ostatnia wiadomość 20 Luty, 2009, 10:21:50
wysłane przez x
Jak działają nowe wirusy Serwis komputerowy Black 3 3289 Ostatnia wiadomość 06 Maj, 2010, 18:49:15
wysłane przez widelec
Skowroński odkrywa Tajemnice Izerów Bieżące wiadomości Leo 1 3337 Ostatnia wiadomość 13 Grudzień, 2010, 22:47:56
wysłane przez Jola
Promocja książki TAJEMNICE GÓR IZERSKICH Kultura i sztuka ZUZA 7 6544 Ostatnia wiadomość 26 Styczeń, 2011, 20:37:37
wysłane przez MooseDlb
Historia Lubania – nowe publikacje Miasto Lubań Urząd Miasta 1 4439 Ostatnia wiadomość 28 Lipiec, 2011, 23:12:02
wysłane przez cezar
Prapremiera książki "PERŁY ZNAD KWISY" Janusza Skowrońskiego. 19.11.2011 r. Polecane - Strona główna Paweł Sokołowski 12 10234 Ostatnia wiadomość 20 Listopad, 2011, 18:00:16
wysłane przez ZUZA
ODKRYWAMY TAJEMNICE ZARĘBY (LICHTENAU) - impreza kulturalna Kalendarz wydarzeń ODK Zaręba 2 4548 Ostatnia wiadomość 30 Maj, 2012, 23:00:23
wysłane przez ZUZA
PODRÓŻ W CZASIE - Odkrywamy tajemnice Zaręby. Impreza kulturalna 10.06 Polecane - Strona główna Paweł Sokołowski 5 7074 Ostatnia wiadomość 10 Czerwiec, 2012, 22:32:41
wysłane przez ZUZA
Tajemnice znad Kwisy Hydepark ZUZA 0 2660 Ostatnia wiadomość 03 Grudzień, 2014, 18:10:21
wysłane przez ZUZA
REKLAMA
eurolpolska.pl olej silnikowy
344 Gości, 0 Użytkowników